اصالت دادن مطلق به دلیل در برابر واقعیت و اینکه مدار امور دلیل است نه وصول به واقع و تعمیم حجیت برخی ادله در عین غیر مصیب بودن به تمام ادله و تفاوت قائل نشدن میان آنها و ادله ذاتا باطل و منوط ساختن اقامه و اتمام حجت بر کسی به قبول آن حجت توسط آن شخص، و از این همه جواز تعبد به هر دین و عقیده ای را نتیجه گرفتن، اثبات بدترین نوع نسبیت گرایی و پلورالیزم دینی و تثبیت و تحکیم یک ضلالت غربی به جای هدم و نقض آن است.