کار دین، محقق ساختن استشعار نسبت به وضعیت هستی است. اگر در هستی، حضور و حاکمیت مطلقه خداوند و عبودیت و تسبیح و طواف ماسوای خداوند بصورت کامل و بالفعل وجود دارد، کار دین آگاه سازی ما سوی الله از این وضعیت و محبت آن و مطالبه زیادتی آن است. گویی تمام اعمال و مناسک دین، تمرینها و تلقین هایی است تا شخص در مقام خودآگاهش به نقطه ای برسد که در مقام ناخودآگاهش بصورت بالفعل در آن نقطه قرار دارد.