مقام ظاهر همچون صورت ظاهر انسانی یا بالفعل حاکی از مقام باطن یعنی سیرت انسانی است و یا تعهد و امکان نیل به آن است. بنابراین آنکس که واجد مقام ظاهر و فاقد مقام باطن است یا سرانجام باید به آن برسد و ثابت کند که قبول مقام ظاهر از جانب او بی دلیل نبوده و یا مقام ظاهر در مورد او تبدیل به ضد مقام و مرتبه «بل هم اضل» خو شد.