از حدیث شریف و نورانی «کان الله و لا شئی معه و الان کما کان» دو تفسیر می توان داشت که یکی حق و موحدانه است و دیگری که باطل و مشرکانه است. تفسیر حق این است که بگوییم اشیاء اعتباری و مجعول در نسبت با شیئ حقیقی که خداوند است، لا شیئ محض است و در نتیجه همانگونه که قبل از ایجاد اشیاء، کان الله و لا شیئ معه، تحقق داشت پس از ایجاد اشیاء نیز همین وصف محقق است و تفسیر باطل و مشرکانه بر مبنای پندار غلط بسیط الحقیقه کل الاشیاء، این است که گفته شود اگر خداوند عین اشیاء نبود لازمه اش این می شد که پس از خلق اشیاء دیگر کان الله و لا شیئ معه، درست نباشد و اگر قرار است بر مبنای حدیث فوق پس از حدوث اشیاء نیز لا شیئ معه تحقق داشته باشد لازمه اش این است که بگوییم خداوند عین اشیاء است و در فرایند ایجاد -العیاذ بالله- در واقع گویی خداوند خود را ایجاد فرموده است !!