اگر در ماجرای شهادت حضرت حسین علیه السلام، زیبایی فعل خداوند را به فعل یزیدیان و زشتی فعل یزیدیان را به فعل خداوند تسری ندادی و این شهادت را از آنجا که فعل الله است، زیبا و از آنجا که فعل بشر است، زشت یافتی و در آن واحد واکنش مناسب از سپاس نسبت به صاحب فعل زیبا و نکوهش نسبت به صاحب فعل زشت داشتی، به عقل عقیله کربلا نزدیک گشته ای و اما چنانچه مانند برخی از صوفیان، زیبایی فعل خداوند را به فعل یزیدیان سرایت دادی یا همچون برخی فیلسوفان، زشتی فعل یزیدیان را به فعل خداوند گسترش دادی، از عقل عقیله کربلا که عقل مطلق است فاصله گرفته و در وادی ضلالت گام نهاده ای.