مراد از سکولاریزم که مبنای نظری آن ضرورت تفکیک میان دین و دنیا و جلوه خارجی آن همان تفکیک میان دین و دولت است، قداست زدایی از دین نیست بلکه مراد قداست زدایی از غیر دین یعنی عرف و سیاست و دنیاست لکن به دلیل تلازم میان دین و دنیا، این امر منجر به قداست زدایی از دین میشود زیرا که اگر دین به دنیا نگوید باید چگونه باشد، دنیا به دین خواهد گفت باید چگونه باشد، همچنین اگر دین، تکلیف سیاست را روشن نسازد سیاست، تکلیف دین را روشن خواهد ساخت و این یعنی قداست زدایی از دین و دنیا در برابر تفکری که با حاکم ساختن دین بر عرف و سیاست و دنیا، قائل به توسعه و تسری قداست دین به این امور است.