از کلام نورانی « لا جبر و لا تفویض بل امر بین الامرین » استفاده میشود که : هم جبر است و هم جبر نیست، هم تفویض است و هم تفویض نیست زیرا که لا جبر همان تفویض و لا تفویض همان جبر است. حال چه کسی جز امام معصوم و یا شیعه کامل آن حضرت میتواند بما توضیح دهد که چگونه میشود هم جبر باشد و هم نباشد، هم تفویض باشد و هم نباشد. آری کسی می تواند این راز را توضیح دهد که در عین تبعیت محض از معصومین و به دلیل همین تبعیت، بر ماهیت دیالکتیکی هستی حادث واقف شده باشد نه کسی مانند ارسطو که به خطا عدم دیالکتیک هستی قدیم را به هستی حادث تسری می دهد و نه مانند هگل که او نیز به خطا دیالکتیک هستی حادث را شامل هستی قدیم نیز میداند.