ما همگی در ملکوت بوده ایم و مراد از ملکوت، عالم پیدایی خداوند و ناپیدایی ماسوای خداوند است آنگاه به عالم ملک آمده ایم و مراد از آن، عالم پیدایی اشیاء و ناپیدایی خداوند است، آنگاه به ملکوت باز می گردیم تا یا لیاقت اقامت جاودانه در ملکوت مهر را که ملکوتی است برتر از ملکوت اول داشته باشیم در صورتی که فریب عالم ملک را نخورده و بواسطه اشیاء از شیء حقیقی غافل نشده باشیم و یا شایستگی اقامت جاودانه در ملکوت قهر را پیدا خواهیم کرد در صورت فریب خوردن و غافل شدن.