در کشوری پادشاهی بود که اعلام کرده بود من نسبت به دوستان و مطیعان خود، هادی و مهربان و نسبت به دشمنان و عاصیان درگاهم ، مضل و منتقم هستم. لکن در آن کشور حتی یک نفر دشمن و عاصی نسبت به پادشاه وجود نداشت و این امر مانع از آن نبود که پادشاه همانگونه که هادی و مهربان نامیده میشد، مضل و منتقم نیز نامیده شود.پس برخلاف جبرگرایان عامی مذهب و صوفی مسلک در عدم موقوفیت اسماء و صفات خداوند بر مظاهر این اسماء و عدم علیت این اسماء نسبت به مظاهر خود تامل نما.