وجود حادث که همان ماده حادث است، امری اختراعی و ماهیت حادث که همان صورت حادث است، امری ابداعی است زیرا که اختراع، ایجاد چیزی نه از چیز دیگر است و وجود و ماده از چیز دیگری ایجاد نشده و ابداع، ایجاد چیزی بی سابقه لکن از چیز دیگر است و ماهیت و صورت از نفس وجود و ماده ایجاد شده است. بنابراین ، موجود از حیث وجود و ماده اش پدیده ای اختراعی و از حیث ماهیت و صورتش پدیده ای ابداعی است.