با نزول وحی قرآنی و وقوع عظیم ترین انفجار عقلی، نوری و علمی در جهان، بی درنگ دو نوع روشنفکری پدید می آید. نخست: روشنفکریی که نمایندگان اعظمش کسانی هستند مانند امیرالمومنین علی و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیهما و دیگر روشنفکریی که نمایندگان اعظمش کسانی هستند مانند ابوفلان و ابوبهمان. سخن این است که اگر تاکنون یعنی در اعصار قدیم و جدید، روشنفکری غالب بر سیاست و فرهنگ، روشنفکری بوفلانی و بوبهمانی بوده، از این پس یعنی در عصر فراجدید و فوق مدرن، روشنفکری علوی و زهرایی بر سیاست و فرهنگ و جمیع ساحتهای بشر، غالب خواهد شد.