این سخن که: « چقدر خوب شد که آفریده شدم » از جمله سخنانی است که تا زبان حال گوینده نشده باشد، نمیتواند زبان قال او باشد. و اگر پرسش شود چه هنگام این سخن، زبان حال و قال انسان می شود؟ پاسخ این است : آنگاه که شعشعه کربلا که همان شعشعه پرتو ذات خداوند است به او رسیده باشد و از جام کربلا که همان جام تجلی صفات خداوند است،باده نوشیده باشد.