آن کس که برای دانستن قدر نور، باید قدری از آن فاصله میگرفت و ظلمت را تجربه میکرد هرچند پس از یافتن مجدد نور، شوقی ابدی به آن پیدا میکند و جایگاهی والا در قرب نور به دست میآورد لکن به هر حال جایگاه چنین کسی نسبت به شخص دیگری که برای دانستن قدر نور نیازی به این فاصله گرفتن و تجربه ظلمت نداشته همواره پائین تر است و این است سرّ برتری محمد و آل محمد علیهم السلام نسبت به حضرت آدم و انبیاء سلف.