همان طور که در مورد شراب خبیثی که ساقیش شیطان است گفته شده بر شارب خمر لحظه ای فرا میرسد که در آن مطلقا” خدای خود را نمیشناسد، همچنین در مورد شراب طهوری که ساقیش اولا” خداوند و ثانیا” اولیای خاص خداوند هستند میتوان گفت برای شارب این خمر حالتی پدید میآید که در آن مطلقا” غیر خداوند را نمیشناسد. یعنی که مستی همین نشناختن مطلق است یا خداوند را که کفر مطلق است یا غیر خدا را که ایمان مطلق است.