در ماجرای شهادت حضرت حسین(ع)، اگر زیبایی فعل خداوند را به فعل یزید و زشتی فعل یزید را به خداوند تسری ندهی و واقعه را در آن واحد، آنجا که منسوب به خداوند و اولیا ء خداست به غایت زیبا و آنجا که منسوب به شیطان و اولیاء شیطان است به غایت زشت ببینی، به عقل عقیله کربلا نزدیک شده ای و از شراب صاف نوشیده ای. در غیر اینصورت یا صوفی وار، کار یزید و یزیدیان را نیز زیبا میبینی و یا فیلسوف وار، کار خداوند را نیز زشت مییابی و در هر حال از عقل و شراب صاف دوری گزیده ای.