هنگامیکه از حکیمان باطنی مکتب سقیفه همچون محی الدین و امثال او که مبنایشان جبرگرائی محض و توجیه و تئوریزه کردن ظلم خداوند و خلیفه اوست، پرسش میشود که چرا زید مؤمن و سعید شد و بکر کافر وشقی؟ پاسخ اینست: زیرا که اعیان ثابته این دو که همان نحوه تعیّن این دو در علم خداوند و دو مظهر از دو اسم غیر مجعول خداوند هستند، اینگونه اقتضاء داشتند، یعنی که عین ثابته زید که مظهر و تعیّن مثلا” اسم الهادی و الرحیم خداوند و صورت معلومیت او نزد ذات اقدس الهی است، مقتضی ایمان و سعادت بود و عین ثابته بکر که مظهر مثلا” اسم المضل و المنتقم خداوند و صورت معلومیت این بدبخت نزد ذات اقدس الهی است، مقتضی کفر و شقاوت بود. پس در اسرار این پاسخ به خوبی تأمل نما