آن کس که برای دانستن قدر نور میبایست تاریکی را تجربه کند باید خداوند را بر این تقدیر ستایش کند لکن این امر مانع از آن نیست که او خود را تا ابد نکوهش نکند که چرا از زمره بندگانی بوده است که برای دانستن قدر نور میبایست تاریکی را تجربه کنند و برای دانستن قدر خداوند، میبایست طعم تلخ بی خدایی را ولو برای برهه ای بسیار کوتاه بچشند.