غرب که در قرن های اخیر همواره ستایشگر عقل و آزادی و انسانیت بوده، مستحق ستایش و نکوهش است. ستایش از این نظر که ستوده ترین فضیلت ها و ام الفضائل را که همان عقل و آزادی و انسانیت است، ستایش کرده و نکوهش از این نظر که همواره در تعریف و مصداق عینی این مفاهیم، دچار اشتباه و توهم و بعضا” ضدیت و دشمنی با مصادیق حقیقی این مفاهیم که دین خالص و وحی آسمانی متولی بیان و معرفی آن هاست، بوده است.