یکی از مضحک ترین سخنان، قول به جواز لهو و لعب است با استناد به آیاتی که در آن ها خداوند زندگی دنیا را لهو و لعب دانسته است، گویی که- العیاذ بالله- خداوند به انسان اعلام فرموده از آن جا که حیات دنیا لهو و لعب است پس تو نیز آن را لهو و لعب بدان، گویی ممنوعیت اتخاذ لهو و لعب تنها اختصاص به دین دارد و نه دنیا. غافل از آن که کسی که دینش لهو و لعب نیست نمی تواند دنیایش لهو و لعب باشد و کسی که دنیایش لهو و لعب است نمی تواند دینش لهو و لعب نباشد.