نسبت حرکت انسان به حرکت زمان از سه حال خارج نیست: این نسبت یا عقب افتادن از زمان است یا همراه زمان بودن و یا پیش افتادن از زمان. عقب افتادن از زمان همان خسران و هلاکت و محکوم شدن توسط زمان است، همراه بودن با زمان مقام اصحاب الیمین و اهل نجات است و پیش افتادن از زمان مقام سابقان و عارفان و مقام صاحب الزمانی است.