امر آدمی از دو حال خارج نیست او یا خداوند را دنیای خود می داند که سعید و موحد و بهشتی است و یا دنیا را خدای خود می داند که شقی و مشرک و دوزخی است. آدمی یا علی(ع) وار به خداوند عرض می کند: یا دنیای و آخرتی و یا معاویه وار به دنیا می گوید: یا الهی و سیدی و مولای … .