مخلوق، مرکب از کمالی حادث و نقصی حادث است. کمالش مندک در کمال قدیم و نقصش مندک در نقص قدیم است و مراد از کمال قدیم همان هستی مطلق و واجب الوجود و مراد از نقص قدیم همان نیستی مطلق و ممتنع الوجود است. پس صحیح است که جز حضرت واجب و کمالش یعنی جز خداوند و نورش چیز دیگری نیست. کما قال المعصوم علیه السلام و لیس الا الله و نوره و فعله.