از سخن نورانی حضرت علی علیه السلام که فرمود: «بتشعیره المشاعر عرف آن لا مشعرله» فهمیده می شود که نه تنها صفات مثبت و کمالی همچون علم و نور و زیبایی، دال بر وجود خداوند هستند بلکه صفات منفی و نقصی همچون جهل و ظلمت و زشتی نیز دال بر وجود اقدس اوست، زیرا که اگر با نظر به علم و نور و زیبایی حادث و محدود دانسته می شود که علم و نور و زیبایی قدیم و نامحدود وجود دارد، همچنین با نظر به جهل و ظلمت و زشتی موجود دانسته می شود که قطعاً ذاتی که جاهل و ظلمانی و زشت نیست نیز وجود دارد و آن همان خداوند است سبحانه و تعالی.