در موضوع خطای حضرت داود علیه السلام هم این خطا را صرفاً تعجیل در امر قضاوت آن هم تنها در ظرف تمثل دانستن، خطا و افراط در تفسیر عصمت است و هم العیاذ بالله نسبت دادن گناهان کبیره ای مانند زنای محصنه و توطئه ی فریب و امر به قتل انسانی بی گناه برای تصاحب همسر او، خلاف و خطا و تفریط در معنای عصمت است. هر چند خطای دوم بسیار بزرگتر از خطای اول است. آنچه مسلم است این است که این خطا چیزی ورای ترک اولی و در نسبت با انسان مقربی همچون داود علیه السلام، گناه بزرگی بوده که باید از آن استغفار و توبه می کرده و آن حضرت نیز به محض اطلاع بر خطای خود، با تمام وجود از آن گناه استغفار کرده و خداوند نیز توبه او را پذیرفته است.