تسبیح، یعنی نقصی که در عالم است از خدا نیست، تحمید، یعنی کمالی که در عالم است از خداست تهلیل، یعنی نه فقط معبودی جز الله نیست بلکه به حقیقت موجودی نیز جز او نیست و تکبیر یعنی آنچه به دنبال تسبیح و تحمید و تهلیل از خداوند ظاهر می شود، خداوند بزرگتر از آن است.