انسان به محض اطاعت فرمان خداوند، حاکم و به محض معصیت این فرمان، محکوم است و مراد از محکومیت در اینجا، محکوم شدن انسان است به انجام همان فرمان در غیر جای خود. آن کس که مأمور بود ولی بر حق خداوند را تقدیس کند و او را حجّت و معصوم و ولی بداند در صورت عصیان این فرمان، محکوم می شود دشمن خداوند را تقدیس کند و او را حجّت و معصوم و ولی بداند.