انقلاب مشروطیت به دلیل حضور انگیزه ها و اهدافی کاملا متضاد در آن از کفر گرایی محض تا اسلام خواهی خالص، ذاتی دو گانه و متناقض و دارای دو باطن سیاه و منور بود که می بایست به ترتیب باطن های آن ظهور و فعلیت می یافت. اگر دولت رضاخانی و پادشاهی پهلوی، ظهور باطن سیاه مشروطیت بود، دولت اسلامی و نظام ولایت فقیه، ظهور باطن منور مشروطیت است.