انقلاب مشروطیت به دلیل رسمیت دادن حقوقی توأمان به سلطنت جاهلانه ی پادشاهان و ولایت عالمانۀ فقیهان، ذاتی به شدت متناقض و ناپایدار بود که می بایست هر چه زودتر به نفع سلطنت و با حذف کامل فقاهت و یا به نفع فقاهت و حذف کامل سلطنت، منحل می شد، اگر رضاخان پهلوی یکبار مشروطیت را به نفع پادشاهی جاهلانه منحل نمود، بار دیگر همین مشروطیت توسط امام خمینی رضوان الله علیه به نفع ولایت عالمانه ی فقیهان منحل گردید.