عرفان خداوند هم تقدم دارد بر عرفان حجت و هم تأخر، یعنی که خداوند قبل از معرفی حجت، خود را معرفی می نماید و از طریق معرفت خداوند، حجت شناخته می شود و با شناخت حجت مجددا” خداوند شناخته می شود، بنابراین حجت واسطه ایست میان معرفت اولیه، اجمالی و عامیانه خداوند و معرفت ثانویه، تفصیلی و خاص خداوند سبحانه و تعالی.