اعتدال دارای دو معنای واقعی و خیالی است، اعتدال واقعی همان ولایت الهی و همان بهشت است و اعتدال خیالی، توهم امکان جمع میان ولایت الهی و ولایت شیطانی و بهشت و دوزخ است، بر مبنای اعتدال خیالی، کنش مبتنی بر ایمان، نوعی افراط و کنش مبتنی بر کفر، نوعی تفریط است.