هو
از آن جا كه لإيه پنهان و اصلي گفتگوها و توافق اخير ميان ايران و چند كشور ديگر، در واقع گفتگو ميان اسلام و كفر جهاني است و جريان كفر و نظام سلطه به رهبري آمريكا هنوز نمي داند براي مقابله با قدرت اسلام كه نماينده منحصر به فرد آن جمهوري إسلامي ايران است، بايد چه رفتاري داشته باشد، از اين رو توافق اخيرعلي رغم مشخص بودن اجزا آن، داراي ماهيتي متزلزل و مجهول است و بايد منتظر آينده بود و در اين مرحله نمي توأن با دقت در مورد مزايا و مضار اين توافق براي اسلام و ايران سخن گفت، لكن در همين مرحله إجمالا مي توأن يكي از مزاياي مهم توافق اخير را به رسميت شناختن مجدد جمهوري إسلامي، يعني كشوري كه قطب و قبله استكبار جهاني يعني آمريكا و اسرائيل را به رسميت نمي شناسد، دانست كه اين به معناي نوعي عقب نشيني براي طرف مقابل است و در اين مورد عربده هاي جنگ طلبانه ي مسئولين آمريكايي پس از توافق اخير را ميتوان حاصل سوزش ناشي از احساس غبن اين عقب نشيني دانست، بنابراين اگر در اين توافق از جهاتي براي ايران عقب نشيني از برخي از مواضع خود ديده مي شود بايد گفت ما با نوعي عقب نشيني متقابل روبرو هستيم كه با توجه به همراه بودن زمان با اسلام و انقلاب الهي عظيم جهاني اسلام، در مجموع به نفع جمهوري إسلامي و مقدمه پيروزي هاي آينده خواهد بود، همانگونه كه براي پذيرش قطعنامه ٥٩٨ در سال ١٣٦٧ يك عقب نشيني بود لكن منجر به پيروزي هاي بعدي براي اسلام شد و ما شاهد سقوط كمونيزم يعني يك پايه از دو پايه حاكميت صهيونيستي در جهان و نيز توسعه شگفت آور انقلاب و آزادي كربلا و انقلاب منطقه و غيره بوديم و اميدواريم اين توافق نيز مانند صلح حديبيه مقدمه پيروزي ها و فتوحات بزرگي براي اسلام و دين خالص خداوند باشد.
ان شاالله تعالي