حق تعالی، ذاتی است به شدت معلوم و خلق ذاتی است به شدت مجهول و اگر حق در عین معلومیت مجهول است، بازگشت این مجهولیت به مجهولیت خلق است، بنابراین حق فی نفسه و لنفسه معلوم و برای خلق، معلوم و مجهول است به گونه ای که برای خلق، معلومی جز حق و مجهولی جز حق وجود ندارد.