هرجا اندیشه است، دین نیز همان جاست، زیرا که اندیشه، ذاتا” معطوف به حقیقت است و دین همان حقیقت است. آنجا که در بادی نظر اندیشه هست و دین نیست یا دین هست و اندیشه نیست، در نظر دوم آشکار می شود که در واقع یا آن اندیشه، اندیشه نیست یا آن دین، دین نیست.
لینک صوتی: شرح حکمت روز (138)