ولایت که همواره جنبه ی تکوینی دارد به دو معناست: نخست به معنای ولایت قهری و عدلی برای کسی که هدایت شرعی خداوند را نپذیرفته و دیگر بمعنای ولایت لطفی و فضلی برای کسی که هدایت شرعی خداوند را پذیرفته است، بنابراین نقش هدایت که همواره شرعی است تبدیل ولایت تکوینی مبتنی بر قهر و عدل به ولایت تکوینی مبتنی بر لطف و فضل است.
لینک صوتی: شرح حکمت روز (109)