گریه بر امام حسین (علیه السلام) نسبت به نیکی ها و عبادات و زیبایی های آدمی هم جنبه ی معلولی دارد هم جنبه ی عِلی، یعنی که آدمی نخست با مقداری نیکی، عبادت و زیبایی درونی قادر بر مقداری گریه بر امام حسین(علیه السلام) خواهد شد و این گریه او را بر دست یابی به درجه ی بالاتری از نیکی و عبادت و زیبایی قادر خواهد ساخت.
لینک صوتی: شرح حکمت روز (102)