میان اخذ حکمت از مشرک و منافق که امری مأذون است و تمسک به عروه ی او که امری ممنوع است تفاوت است زیرا چنانچه اخذ حکمت از مشرک همراه باشد با حسن ظن به او واخذ مجموعه ی مطالب او بدون نقادی و گزینش این همان تمسک به عروه ی غیر و ممنوع است و اما چنانچه اخذ حکمت از مشرک همراه باشد با سوء ظن به او و نقادی دقیق مطالب او و اخذ صحیح آن ها و رد غلط های آن ها، این همان اخذ حکمت مأذون است.
لینک صوتی: شرح حکمت روز (82)