اشکال بزرگ تعبیر وحدت وجود ، ایهام بلکه تصریح به دوئیت وجود است زیرا که در این تعبیر ، دوئیت واجب و ممکن و قدیم و حادث که بدلیل اعتباری بودن ممکن و حادث در جنب واجب و قدیم، دوئیتی اعتباری و قراردادی است، بعنوان دوئیت حقیقی پنداشته شده آنگاه برای علاج این مشکل، تعبیر وحدت وجود که موهم وحدت دو وجود حقیقی است به میان آمده است.