بسم الله الرحمن الرحیم
هر نماز واجب که بصورت فرادی انجام شود ، رمزی است از سفر اول که همان سیر من الخلق الی الحق است و هر نماز مستحبی بویژه نافله شب، رمزی است از سفر دوم که همان سیر فی الحق است و هر جلوس انسان مومن بر منبر هدایت و دعوت الی الله که پشت به قبله و رو به مردمان صورت می پذیرد، رمزی است از سفر سوم که همان سیر من الحق الی الخلق است و هر نمازی که بصورت جماعت بر پا می شود، رمزی است از سفر چهارم که همان سیر مجدد الی الحق و این بار مع الخلق است که سیری است موفق تر از سیر اول و عاملی است برای عاشقانه تر شدن سیر دوم.
در این مورد به سخنان حکیمانه عالم ربانی مرحوم آیت الله حاج محمد کریمخان کرمانی در کتاب الفطره السلیمه و در مجموعه مکارم الابرار ج 6 ص 352 باید گوش فرا داد: ” ان الکمال لا یحصل للانسان الا بان یصعد من اودیه هلاک منازل البعد و الاراضی الی منازل القرب و السماوات التی هی جهه المبدء و هو سیره الی الله سبحانه و اقباله الیه عند نداء اقبل فیصعد الی منازل القرب و هو السفر الاول ثم یسیر فی شئون الاسماء و الصفات و الافعال و یکتسب من انوار نجومها الکمال و الحیوه و النور و القوه و القدره و هو سیره فی الحق ثم یومر بالاداء و الابلاغ و الایصال و الهدایه لاستکمال نوره و زیاده لطیفته و بلوغه رتبه الاشراق و القیام مقام العالی فی الاداء و هو السیر من الحق الی الخلق و لا یکمل احد الا بذلک و قد امر جمیع الخلق بذلک کل بالنسبه الی حده و مقامه.”
