قصه جبرها و اختیارهای آدمی و هر مخلوق دیگر با تقدم قطعی اختیار بر جبر از این قرار است که او اولا در گزینش میان بودن و نبودن و ثانیا در گزینش میان بهشت که همان بودن لذیذ و دوزخ که همان بودن الیم است، آزاد و مختار است لکن در صورت گزینش وجود دیگر نمی تواند عدم را برگزیند و همچنین نمی تواند میان موجودیت لذیذ و موجودیت الیم هر دو را برگزیند یا هر دو را رد نماید و اما نه آن کس که پس از گزینش وجود ، بهشت را برگزید، بر بقا بر گزینه خود تا ابد مجبور است و نه آن کس که پس از گزینش وجود ، دوزخ را برگزید وضعش این چنین است.