مقامات ظاهری و اعتباری همواره ذریعه و امکانی است برای نیل به مقامات باطنی و حقیقی. آن کس که مقامی ظاهری را می پذیرد، یا باید آنرا مبدل به مقام حقیقی نماید و یا مهر ظلومی و جهولی و خیانت در امانت به پیشانی اش زده می شود و با رسوایی و روسیاهی پا به صحنه آخرت می گذارد.