بدانکه وجود و ماهیت که دو رکن اصلی موجود حادث را تشکیل می دهد و اولی حیث ربی و دومی حیث خلقی است، دارای معادلهایی است: نخستین معادل آندو زمان و مکان است که زمان معادل وجود و مکان معادل ماهیت است و معادل دوم، آسمان و زمین است که آسمان معادل زمان و وجود است و زمین معادل مکان و ماهیت.