وجود حادث، مهمانی خداوند و دین، آداب و پروتکل ورود و استفاده از این مهمانی است. در این مورد نکته مهم این است که تایید و امضاء پروتکل توسط حاضران در مهمانی، نه بعد از ورود به آن بلکه دقیقا قبل از ورود به آن و بعنوان شرط حضور در آن بوده و هیچ مهمانی یعنی هیچ موجودی وجود ندارد که بدون قرار و عهد پا به عرصه وجود نهاده باشد، نهایت آنکه برخی از حاضران در مهمانی یعنی برخی از موجودات با نقض امضاء و عهد خود و با عدم مراعات آداب ضیافت، محکوم به خروج از آن و ورود به سجن الهی که همان دوزخ است می شوند.