خداوند می فرماید: خدا نور آسمانها و زمین است یعنی که سخن را با ذات که ابده و اظهر از صفات است و کلمه مبارکه الله مشیر به آن است، آغاز، آنگاه به مهمترین صفت ذات که همان نور و ظهور است و دارای دو وجه ذاتی که همان ظهور برای خود و فعلی که همان ظهور برای غیر است، اشاره، آنگاه به آثار فعل که مظاهر و مجالی نور فعلی و همان ذات و ماهیت ما سوی الله است، تحت عنوان آسمانها و زمین، رهنمون می فرماید. و به دلیل اندکاک آثار فعل در نور فعلی و اندکاک نور فعلی در نور ذاتی و اندکاک نور ذاتی در ذات، هیچ تفاوتی میان الله نور السموات و الارض و الله لا اله الا هو، وجود ندارد. فتامل واشرب صافیا.