حکمت روز

لازمه ی لزوم شر لزوم شرور- یعنی موجود مرکب مختار متصف به شر- نیست زیرا که آفرینش بدون شر غیر ممکن و بدون شرور ممکن است.  

مفاد شریعت، تماماً اراده ی عزمیه ی خداوند به اتصاف همگان به خیر است و از مصادیق خیر عدم اجبار به خیر و شّر است.  

لازمه ی آفرینش یعنی پدید آمدن غیر نزد خیر محض، وجود خیر و شر است زیرا که غیر نه می تواند خیر محض باشد و نه شّر محض و لاً محاله آمیزه ای از خیر و شّر است لکن اتصاف این موجود مرکب به خیر یا شر از لوازم ضروری آفرینش نیست.  

خیر حادث از خداوند است بواسطه مخلوق و شّر حادث از مخلوق است بواسطه خداوند  

112- در موضوع شّر چهار مسلک وجود دارد که سه تای آن باطل و تنها یکی حق است سه مسلک باطل عبارتند از: 1- اساساً شّری وجود ندارد و هر چه هست تماماً خیر است. 2- شّر وجود دارد لکن خالق آن با خالق خیر متفاوت است و خیر و شّر دارای دو منشاء ازلی متفاوت و متضاد هستند. 3- …

آمریکا بی ذره ای تردید، آخرین امپراطوری جاهلانه حاکم بر جهان است که ادامه ی حاکمیتش مبتنی بر تداوم حاکمیت دو دولت غاصب قدس شریف و مکه معظمه است کما اینکه بقاء حاکمیت دو دولت غاصب قدس و مکه وابسته به بقاء حاکمیت آمریکا هست.  

تفاوت دو حدیث معارض با دو فتوای معارض در عدم حجیت توامان متعارضین در مورد حدیث و حجّیت توامان متعارضین در مورد فتواست. زیرا که فتوای خطا تا قبل از کشف خطا، همان قدر حجت است که فتوای صواب.  

هر چند «بودن» خداوند برای انسان به اقتضاء «من کان لله کان الله له» لازمه ی «بودن» انسان برای خداوند است، لکن این لازمه باید هرگز ملاحظه نشود زیرا که ملاحظه ی لازم حین تحقق ملزوم مانع تحقق آن و در نتیجه مانع تحقق لازم است.  

تسبیح، یعنی نقصی که در عالم است از خدا نیست، تحمید، یعنی کمالی که در عالم است از خداست تهلیل، یعنی نه فقط معبودی جز الله نیست بلکه به حقیقت موجودی نیز جز او نیست و تکبیر یعنی آنچه به دنبال تسبیح و تحمید و تهلیل از خداوند ظاهر می شود، خداوند بزرگتر از آن است.  

ای انسان! همانگونه که تو مخلوقی، عبادت و معصیت تو نیز مخلوق است با این تفاوت که عبادت تو، مخلوق خداوند است به واسطه ی تو و معصیت تو، مخلوق توست به واسطه ی خداوند یعنی که در عبادت، خداوند اولی به عبادت است از تو و در معصیت، تو اولی به معصیتی از خداوند.  

خدایا! نقصی که در من است از تو نیست هر چند بواسطه ی توست و کمالی که در من است از من نیست هر چند به واسطه ی من است و هذا هو معنی التسبیح و التّحمید.  

هستی قدیم، دلیل هستی حادث و هستی حادث دلیل هستی قدیم است. فایده ی دلالت حادث بر قدیم، تنبیه بر دلالت قدیم بر حادث است.  

قضیه ی «هستی هست» اگر مسبوق نباشد به قضیه «خدا هست»، خود از مجهول ترین و مبهم ترین قضایاست که هم موضوعش مبهم است و هم محمولش زیرا که در پرتو روشنایی خداوند است که هستی روشن می شود و هستی همان روشنایی و ظهور خداوند است و خداوند از روشنایی خود روشن تر و از ظهور خود ظاهرتر است. …

همانگونه که سخن ظاهر کننده فکر و فکر ظاهر کننده عقل است، همچنین سکوت نیز ظاهرکننده ی فکر و عقل است کما قال مولانا الامام الکاظم علیه السلام: «ان لکل شیء دلیلاًو دلیل العقل التفکر و دلیل التفکر الصّمت.»  

اهل بیت را علیهم السلام به دوستان خود سه نظر است: عام، خاص و خاص الخاص. در نظر عام، آنان از عوام اهل ایمان و از عوام اصحاب الیمین اند و در نظر خاص، از خواص اهل ایمان و از خواص اصحاب الیمین اند و در نظر خاص الخاص، از اولیاء و مقربین و سابقین اند.