حکمت روز

اختیار در فعل صحیح نیست مگر آنکه موجود در نفس موجودیتش به نحوی صاحب اختیار بوده باشد، زیرا که عقل نمی پذیرد کسی را بدون دخالت دادن خودش بیافرینند آنگاه او را میان دو انتخاب مختار نمایند.  

تجربۀ ظلمت برای کسی که سپس به عالم نور وارد می شود، هر چند متضمن فایدۀ عظیم قدردانی ابدی نور است و شخص تائب را در شوق ابدی درک نور باقی می دارد، لکن او را در جریان تجربه ی کامل نور با دشواری های بسیار روبرو می سازد که جز قدرت و مهربانی ویژۀ خداوند هیچ چیز و هیچ …

همانگونه که بر حقانیت سخن حق دلیلی ادل از خود سخن حق وجود ندارد، همچنین بر بطلان سخن باطل نیز دلیلی ادل از نفس سخن باطل وجود ندارد زیرا همانگونه که آفتاب آمد دلیل آفتاب سخن حق و صحیحی است همچنین ( ظلمت آمد دلیل ظلمات ) نیز سخن حق و صحیحی است.  

یکی از جهالت های بزرگ قدیم که در زمان ما تجدید و تکرار شده، شبهه در مورد کلام خدا بودن قرآن کریم و خلط میان (به زبان بشر) بودن قرآن با (قول بشر)  بودن آن است، جاهلان جدید همچون اسلاف خود می گویند، قرآن چگونه می تواند قول و کلام خداوند باشد در حالیکه به زبان انسان است، ( ان …

عصر آینده بی ذره ای تردید، عصر فقاهت و ولایت خواهد بود، در عصر آینده تمام کنش های فکری و معرفتی انسان منبعث از فقاهت و تمام اعمال و رفتار او منبعث از ولایت خواهد بود.  

ختم نبوت را به معنای پایان گرفتن عصر نبوت و نیامدن پیامبران پس از پیامبر ختمی مرتبت را به معنای استغنای انسان از نبوت دانستن، عین جهالت و آن را بمعنای آغاز عصر نبوت به دلیل پدید آمدن شرایط فهم نبوت دانستن، عین علم است.  

رابطۀ دین و سیاست این گونه است که یا دین تکلیف سیاست را معین می کند و متولی امر حکومت می شود که این مطلوب خداوند و پیامبران است و یا بالعکس این سیاست است که تکلیف دین را معین می کند و متولی امر دین می شود که این مطلوب شیطان و طواغیت است.  

یک فعل واحد بر مبنای انتسابش به خداوند و خلق، متصف به دو صفت کاملا متضاد می شود مثلا فعل واحد قتل حضرت امام حسین (ع)، آنجا که منسوب به خداوند است، وصفش (ندیدم جز زیبایی) است و آنجا که منسوب به یزید و یزیدیان است، وصفش (ندیدم جز زشتی) است.  

ملاک اسلام و کفر، بودن در اردوگاه امام حسین (ع) یا اردوگاه یزید است. آن کس که در اردوگاه حسین (ع) است مسلمان است ولو آنکه ظاهراً و رسماً مسلمان نباشد و آن کس که در اردوگاه یزید است ، کافر است ولو آنکه ظاهراً و رسماً مسلمان باشد.  

یکی از معانی سخن نورانی حضرت امام حسین (ع) در دعای عرفه خطاب به خداوند که: “الهی من کانت حقایقه دعاوی فکیف لاتکون دعاویه دعاوی” این است که: آن کس که وجودش جنبه ی جعلی و اعتباری و ادعایی دارد، چگونه ماهیتش که بر خاسته از نفس وجودش است، این گونه نباشد؟  

همانگونه که تعبیر (سبحنا و سبحت الملائکه و کبرنا و کبرت الملائکه) از زبان انوار خمسه ی طیبه به دلیل سبقت آفرینش نوری آن حضرات بر آفرینش فرشتگان، صحیح است همچنین تعبیر (فسقنا و فسقت الشیاطین و کفرنا و کفرت الشیاطین) از زبان رؤسای کفر و ضلالت نیز به دلیل سبقت آفرینش ظلمانی آنان بر آفرینش شیاطین، صحیح است.  

اگر قرار باشد از جانب خود دعائی انشاء کرد باید به خداوند عرضه داشت: ای همه خوبی و زیبایی و خوشحالی، ترحم فرما بر این همه بدی و زشتی و بدحالی.  

تلاش برای ورود به عرصه ی شناخت های محال دقیقا به معنای ممنوعیت از ورود به عرصه ی شناخت های ممکن است.  

یکی از اموری که انسان باید از آن به خداوند پناه برد این است که مبادا در مورد او، امر و نهی شرعی خداوند با امر و نهی تکوینی او متفاوت شود به اینکه خداوند شرعا” او را به چیزی امر فرماید و تکوینا” از همان چیز نهی یا شرعا” او را از چیزی نهی فرماید و تکوینا” به همان …

بهشت، محفوف به رنج ها و آلامی است که ظاهرشان رنج و باطنشان لذت است و جهنم محفوف به لذات و شهواتی است که ظاهرشان لذت و باطنشان عذاب است.