اینک گفته شود مآل غضب خداوند، رحمت است، سخن غلطی است زیرا که اگر مراد از رحمت، رحمت عام و عدل خداوند باشد، غضب در تمام مراحلش از مصادیق آن است و نیازی به قید مآل ندارد و اگر مراد از رحمت، رحمت خاص و فضل خداوند باشد، نه مآل غضب رحمت است و نه مآل عدل خداوند، فضل خدا و اینکه برخی از اهالی دوزخ به مقتضای لابثین فیها احقابا، درنگشان در آن، مدت دار و قابل انقضاست، نمی تواند مصحح این حکم کلی که مآل غضب رحمت است، باشد زیرا در همین حال برخی دیگر از اهالی دوزخ که ساکنان طبقات اصلی اند، درنگشان در دوزخ جاودانه و ابدی خواهد بود.