مراد از علم عملی یا معرفت عملی یا حکمت عملی، بر خلاف آموزه معروف یونانی، علم و معرفت و حکمتی نیست که موضوعش عمل و اخلاق و سیاست و امثالهم است و در باره این موضوعات بحث می کند بلکه مراد علمی است که بدنبال عمل برای عالم پدید می آید. یعنی که دو علم وجود دارد نخست، علمی قبل از عمل که داعی به عمل است و دیگر علمی بدنبال عمل و مولود از آن و مراد از عمل، حرکت عالم از علم اول که نظری و اجمالی است به علم دوم که شهودی و تفصیلی است، می باشد و مراد از هتاف علم به عمل در واقع تقاضای علم است از صاحب آن برای بیشتر شدن که اگر عالم این ندا را اجابت کند می ماند و بیشتر می شود و گرنه کوچ می کند و از میان میرود کما قال المعصوم علیه السلام: والعلم یهتف بالعمل فان اجابه و الا ارتحل عنه.