عصمت حتی در عالیترین درجه آن که مقام دائم الاستفاضه بودن مخلوق در برابر دائم المفیض بودن خالق است و اختصاص به وجود مبارک پیامبر ختمی مرتبت و جانشینان معصوم آن حضرت دارد، با وقوع توبیخ خداوند در مواردی نسبت به شخص معصوم، منافات ندارد از اینرو هیچ لزومی ندارد که با تکلف، ماجرای عبس با شخص دیگری غیر از پیامبر اکرم(ص) تطبیق داده شود، زیرا که اگر توبیخ در مورد اتیان فعلی که مذمومیت آن قبلا بیان نشده همچون توبیخ ماجرای عبس، در مورد انسانهای عادی، امری قبیح است، در مورد صاحب مقام او ادنی که شانش به دلیل قرب بینهایت، اجابت قبل از دعوت و اشتعال قبل از مس نار است، امری جمیل و خود بزگترین دلیل فضل و قرب و عظمت بیکران رسول مکرم صلی الله علیه و آله است.