دین که آمد با خود دو چیز را آورد، نخست: حکمت و عقل و دانائی و دوم: شور و شیدایی و سرمستی. به دنبال شهادت امام حسین علیه السلام، آن کس که متولی این دو جنبه از دین است، حضرت حسین علیه السلام و مناسک ویژه عزاداری آن حضرت است. هر گونه تلاش برای اخذ حکمت و شیدایی خارج از مجرای خاص امام حسین(ع) چه آنجا که شخص خیال میکند میتواند مستقیما از وجود مبارک علی علیه السلام اخذ کند و در این جهت، علی علی میگوید و چه آنجا که خیال میکند میتواند مستقیما از خداوند اخذ کند و در این جهت، الله الله میگوید، تلاشی ناموفق و عبث است، زیرا که پس از شهادت امام حسین علیه السلام هیچ گونه رابطه مستقیمی با خداوند که حاصلش نیل به حکمت و شیدایی است، خارج از ارتباط خاص با آن حضرت، وجود ندارد.