این که آدمیو هر موجود دیگر در انتخاب بهشت یا دوزخ، سعادت و یا شقاوت، آزاد و مختار است از این روست که او در انتخاب میان موجود شدن و موجود نشدن، دارای آزادی و اختیار بوده و نباید تعجب کرد که این چگونه ممکن است زیرا که خداوند به «نیست» آگاهی و اراده عطا فرمود آنگاه امتیازات، خطرات و مسئولیت های هستی و پذیرش آن از جمله این نکته که پس از پذیرش هستی، عود به نیستی امری غیرممکن است و تو در مورد آن اختیاری نخواهی داشت را به او گوشزد فرمود آنگاه او را در انتخاب میان هست شدن و همچنان نیست ماندن آزاد و مختار قرار داد آنگاه در صورت انتخاب هستی، آن نیست را لباس هستی پوشاند و در صورت عدم انتخاب او را همچنان در کتم عدم و امکان و قابلیت نگاه داشت لِیَهلکَ مَن هلک عن بیّنه و یَحیی مَن حیّ عن بیّنه.